ఎవరో ఒకరు... ఎపుడో అపుడు
నడవరా ముందుగా అటో ఇటో ఎటో వైపు
అటో ఇటో ఎటో వైపు......
మొదటి వాడు ఎప్పుడూ ఒక్కడే మరి
మొదటి అడుగు ఎప్పుడూ ఒంటరే మరి
వెనుక వచ్చు వాళ్ళకు బాట అయినది ..
ఎవరో ఒకరు... ఎపుడో అపుడు
నడవరా ముందుగా అటో ఇటో ఎటో వైపు
అటో ఇటో ఎటో వైపు
కదలరు ఎవ్వరూ వేకువ వచ్చినా అనుకొని కోడి కూత నిదరపోదుగా.. జగతికి మేలుకొలుపు మానుకోదుగా..
మొదటి చినుకు సూటిగా దూకి రానిదే మబ్బు కొంగు చాటుగా ఒదిగి దాగితే.. వాన ధార రాదుగా నేల దారికి ప్రాణమంటు లేదుగా బ్రతకటానికి..
ఎవరో ఒకరు... ఎపుడో అపుడు
నడవరా ముందుగా అటో ఇటో ఎటో వైపు
అటో ఇటో ఎటో వైపు
చెదరక పోదుగా చిక్కని చీకటి మిణుగురు రెక్క చాటు చిన్ని కాంతికి..దానికి లెక్క లేదు కాళరాతిరి..
పెదవి ప్రమిద నిలపని నవ్వు జ్యోతిని రెప్ప వెనక ఆపని కంటి నీటిని సాగలేక ఆగితే దారి తరుగునా? జాలి చూపి తీరమే దరికి చేరునా..?
ఎవరో ఒకరు... ఎపుడో అపుడు
నడవరా ముందుగా అటో ఇటో ఎటో వైపు
అటో ఇటో ఎటో వైపు
యుగములు సాగిన నింగిని తాకక ఎగసిన అలల ఆశ అలసిపోదుగా ఓటమి ఒప్పుకుంటూ ఆగిపోదుగా
ఎంత వేడి ఎండకే ఒళ్ళు మండితే.. అంత వాడి ఆవిరై వెళ్ళి చేరదా
అంత గొప్ప సూర్యుడు కళ్ళు మూయడా?.. నల్ల మబ్బు కమ్మితే చల్లబడడా..?
ఎవరో ఒకరు... ఎపుడో అపుడు
నడవరా ముందుగా అటో ఇటో ఎటో వైపు
అటో ఇటో ఎటో వైపు
Friday, March 13, 2009
Wednesday, February 18, 2009
ఎంత గొప్పదీ నా జాతి! ఎంత ఘనమో తన సంస్కృతి!!
ఎంత గొప్పదీ నా జాతి!
ఎంత ఘనమో తన సంస్కృతి!!
ధర్మ మార్గాన్నే జీవించమన్నది!
తనకు మించిన ధర్మం కూడదన్నది!!
కర్మ వరకే నీ హక్కన్నది!
కర్మఫలం వదిలేయమన్నది!!
పరోపకారార్థమే ఈ శరీరమన్నదీ!
ప్రాణులంతా సమమన్నది!!
ఎంత గొప్పదీ నా జాతి!
ఎంత ఘనమో తన సంస్కృతి!!
అర్థము కొరకే జీవించుట వ్యర్థమన్నది!
అర్థవంతమైన సంఘం కోరమన్నది!!
పెద్దల యెడ గౌరవం ఉంచమన్నది!
ఆ గుణమే నీ ఆత్మగౌరవం పెంచునన్నది!!
కనీ, పెంచే దైవాలను పూజించమన్నదీ!
కనిపించని దైవానికి అది అందునన్నది!!
ఎంత గొప్పదీ నా జాతి!
ఎంత ఘనమో తన సంస్కృతి!!
దైవం వేరెచటో లేదన్నది !
నీలోని దైవాన్ని వెతకమన్నది !!
శరణంటే శతృవునైనా క్షమించమన్నది !
నీలోని శతృవులపై కినుకు వహించకన్నది!!
ఏకపత్నీ వ్రతం గొప్పదని చాటి చెప్పినదీ!
కర్తవ్య నిర్వహణ లో ఆ బంధాన్ని సైతం విడువమన్నది!!
సత్యమే జయించునన్నదీ!
అసత్య విజయం జరుగదన్నది!!
లోకులంతా సోదరులై మెలగాలని కోరుకున్నదీ!!
కనుకే, జగతికే నా జాతి ఆదర్శవంతమైనది!!!
ఎంత ఘనమో తన సంస్కృతి!!
ధర్మ మార్గాన్నే జీవించమన్నది!
తనకు మించిన ధర్మం కూడదన్నది!!
కర్మ వరకే నీ హక్కన్నది!
కర్మఫలం వదిలేయమన్నది!!
పరోపకారార్థమే ఈ శరీరమన్నదీ!
ప్రాణులంతా సమమన్నది!!
ఎంత గొప్పదీ నా జాతి!
ఎంత ఘనమో తన సంస్కృతి!!
అర్థము కొరకే జీవించుట వ్యర్థమన్నది!
అర్థవంతమైన సంఘం కోరమన్నది!!
పెద్దల యెడ గౌరవం ఉంచమన్నది!
ఆ గుణమే నీ ఆత్మగౌరవం పెంచునన్నది!!
కనీ, పెంచే దైవాలను పూజించమన్నదీ!
కనిపించని దైవానికి అది అందునన్నది!!
ఎంత గొప్పదీ నా జాతి!
ఎంత ఘనమో తన సంస్కృతి!!
దైవం వేరెచటో లేదన్నది !
నీలోని దైవాన్ని వెతకమన్నది !!
శరణంటే శతృవునైనా క్షమించమన్నది !
నీలోని శతృవులపై కినుకు వహించకన్నది!!
ఏకపత్నీ వ్రతం గొప్పదని చాటి చెప్పినదీ!
కర్తవ్య నిర్వహణ లో ఆ బంధాన్ని సైతం విడువమన్నది!!
సత్యమే జయించునన్నదీ!
అసత్య విజయం జరుగదన్నది!!
లోకులంతా సోదరులై మెలగాలని కోరుకున్నదీ!!
కనుకే, జగతికే నా జాతి ఆదర్శవంతమైనది!!!
Monday, November 24, 2008
దూరమైన మిత్రమా....నా మది పలుకు గానమా...
విజయంలో.... ఓటమి లో....
వెన్నెల్లో.....నిశిరాతిరిలో....
ఒంటరితనం నన్ను బాధించే వేళలో.....
బాధల్లో....బాధ్యతల్లో....
గుండెల్లో...కడగండ్లలో....
ఒడిదుడుకులు కడునిండిన నా ప్రతీ అడుగులో!
నావెన్నంటి నిలిచి...
నాతోటి నడిచి...
తడి నిండిన నా కంటిని...
నిండు మనసుతో తుడిచి...
కష్టాలలో ఓదార్చి...
నేనున్నానన్న ధైర్యాన్నిచ్చి ...
శిధిలమైన నా ప్రతిభకు ప్రోత్సాహమందించి...
నా లోని మంచికి ఒక రూపంగా నిలిచీ...
నీ యెదవాకిట నా కొరకు ఎర్ర తివాచినే పరిచిన నా నేస్తమా....!
క్షరమవ్వని అక్షరమాలను తప్ప ఏమివ్వలేని
ఈ పేద హృదయం నీకై వేచియున్నది...
నన్ను ప్రతిబింబించే నీ మదికై ఆరటపడుతున్నది...
మన తీపి స్నేహాలు జ్ఞాపకాలుగానే ఉండరాదని నన్ను పోరుచున్నది...
కఠినమైన కాలం తరలి రాకున్నా..
విడదీసిన కర్తవ్యం దరి చేరనివ్వనన్నా...
పెరిగిపోయే అహం మాటవినకున్నా...
చెలిమినే బలిమిగ చేసి
మన కలిమిని జగతికి చాటగ
నన్నక్కున చేర్చుకొన .........
రావా నేస్తమా....
నా పాణాధిక భావమా....!!!
వెన్నెల్లో.....నిశిరాతిరిలో....
ఒంటరితనం నన్ను బాధించే వేళలో.....
బాధల్లో....బాధ్యతల్లో....
గుండెల్లో...కడగండ్లలో....
ఒడిదుడుకులు కడునిండిన నా ప్రతీ అడుగులో!
నావెన్నంటి నిలిచి...
నాతోటి నడిచి...
తడి నిండిన నా కంటిని...
నిండు మనసుతో తుడిచి...
కష్టాలలో ఓదార్చి...
నేనున్నానన్న ధైర్యాన్నిచ్చి ...
శిధిలమైన నా ప్రతిభకు ప్రోత్సాహమందించి...
నా లోని మంచికి ఒక రూపంగా నిలిచీ...
నీ యెదవాకిట నా కొరకు ఎర్ర తివాచినే పరిచిన నా నేస్తమా....!
క్షరమవ్వని అక్షరమాలను తప్ప ఏమివ్వలేని
ఈ పేద హృదయం నీకై వేచియున్నది...
నన్ను ప్రతిబింబించే నీ మదికై ఆరటపడుతున్నది...
మన తీపి స్నేహాలు జ్ఞాపకాలుగానే ఉండరాదని నన్ను పోరుచున్నది...
కఠినమైన కాలం తరలి రాకున్నా..
విడదీసిన కర్తవ్యం దరి చేరనివ్వనన్నా...
పెరిగిపోయే అహం మాటవినకున్నా...
చెలిమినే బలిమిగ చేసి
మన కలిమిని జగతికి చాటగ
నన్నక్కున చేర్చుకొన .........
రావా నేస్తమా....
నా పాణాధిక భావమా....!!!
ఓ ప్రియ నేస్తమా...
కనిపించే దైవాలు కనిపెంచే తల్లిదండ్రులు...
ఈ జీవితపు మజిలీలలో ననువీడి వెళతారు!
నిండు నూరేళ్ళూ తోడుంటానన్న భార్యను సైతం....
ఇంటి వద్దే విడిచి నేను పోతాను!
కోటి ఆశలు పెట్టుకున్న కొడుకులు
వల్లకాటి లో నన్ను మసి చేసి పోతారు!
బూడిదగా మిగిలినా...... నేనీ భువినే వీడి వెళ్ళినా....
నా ంకొలువుండేది నీవొక్కడివే నేస్తమా... ఇహ పరాలకందని ఓ గొప్ప భావమా!
ఎన్నో ఆటుపోట్లు గల ఈ జీవననావలో,
కష్టాలు నన్ను సజీవ సమాధి చేస్తూంతే....
ఎదురైన కష్టాలను చూసి ఆప్తులందరూ
నన్ను ఒంటరిని చేసి పోతూంటే....
జన్మ జన్మల నా పుణ్యమే దాల్చెనేమో ...
స్నేహితునిగా నీ రూపము!
వచ్చిన ప్రతి కష్టాన్ని ఎదిరించమన్న నీ ధైర్యమె...
కాదా నాకు దైవ సమానము!
నీ చెలిమి నా చెంతనున్నంత కాలము....
చెక్కిలిపై చిందలేదు ఏ కన్నీరు!
ఉప్పొంగే జలధిని కనురెప్పలు దాచేసినా....
అయ్యుండదే అది ఆనందపు పన్నీరు!
అరుదైన వరమే అయినా...
పుట్టిన నాడు నేనెరుగను నీ స్నేహము!
మట్టిలో కలిసినా మరువగలదా...
నా మది నీతో పంచుకున్న బంధము !
ఎవరెన్ని విధాల వర్ణించినా ,
తరగిపోదు, కరిగిపోదు ఈ గంధము!
ఎన్ని పదాలు కూర్చి...ఎన్ని జన్మలెత్తి..
తీర్చుకోగలను నేను చేసుకున్న ఋణము!
నీ స్నేహాన్ని వరంగా పొంది...
అయ్యనె నా జన్మ మిక్కిలి ధన్యము!!!
ఈ జీవితపు మజిలీలలో ననువీడి వెళతారు!
నిండు నూరేళ్ళూ తోడుంటానన్న భార్యను సైతం....
ఇంటి వద్దే విడిచి నేను పోతాను!
కోటి ఆశలు పెట్టుకున్న కొడుకులు
వల్లకాటి లో నన్ను మసి చేసి పోతారు!
బూడిదగా మిగిలినా...... నేనీ భువినే వీడి వెళ్ళినా....
నా ంకొలువుండేది నీవొక్కడివే నేస్తమా... ఇహ పరాలకందని ఓ గొప్ప భావమా!
ఎన్నో ఆటుపోట్లు గల ఈ జీవననావలో,
కష్టాలు నన్ను సజీవ సమాధి చేస్తూంతే....
ఎదురైన కష్టాలను చూసి ఆప్తులందరూ
నన్ను ఒంటరిని చేసి పోతూంటే....
జన్మ జన్మల నా పుణ్యమే దాల్చెనేమో ...
స్నేహితునిగా నీ రూపము!
వచ్చిన ప్రతి కష్టాన్ని ఎదిరించమన్న నీ ధైర్యమె...
కాదా నాకు దైవ సమానము!
నీ చెలిమి నా చెంతనున్నంత కాలము....
చెక్కిలిపై చిందలేదు ఏ కన్నీరు!
ఉప్పొంగే జలధిని కనురెప్పలు దాచేసినా....
అయ్యుండదే అది ఆనందపు పన్నీరు!
అరుదైన వరమే అయినా...
పుట్టిన నాడు నేనెరుగను నీ స్నేహము!
మట్టిలో కలిసినా మరువగలదా...
నా మది నీతో పంచుకున్న బంధము !
ఎవరెన్ని విధాల వర్ణించినా ,
తరగిపోదు, కరిగిపోదు ఈ గంధము!
ఎన్ని పదాలు కూర్చి...ఎన్ని జన్మలెత్తి..
తీర్చుకోగలను నేను చేసుకున్న ఋణము!
నీ స్నేహాన్ని వరంగా పొంది...
అయ్యనె నా జన్మ మిక్కిలి ధన్యము!!!
Wednesday, October 15, 2008
Monday, October 13, 2008
sarda sarada cigarattu....
Sunday, October 12, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)